Działania popowodziowe Zarządu Mienia Miasta Stołecznego Warszawy

Powódź dotychczas w tym roku dwukrotnie nawiedziła Warszawę. W naszych galeriach można obejrzeć fotografie z wezbrań. Zdjęcia z pierwszej powodzi znajdują się tutaj. Na szczęście nie wyrządziły one większych szkód materialnych. Zniszczone zostały głównie budynki i ogródki działkowe położone w międzywalu oraz budynki położone w bliskiej odległości za wałem. Podtopione zostały również piwnice w okolicach zalewowych. Koszty przejścia obu fal powodziowych oszacowano na kilkanaście milionów złotych.

Koszty powodzi oszacowane zostały na podstawie robót wykonywanych w trakcie powodzi oraz po ustąpieniu wysokiej wody. Te pierwsze to głównie koszt dodatkowej pracy służb ratunkowych. Koszty po powodziowe dotyczą w największej mierze sprzątania. W zakres oczyszczania doliny Wisły po powodzi wchodziło mycie bulwaru, schodów i ścieżki rowerowej (od Mostu Gdańskiego – w górę rzeki) przy użyciu pomp. Dodatkowo myte były elementy małej architektury: lampy, barierki czy ławki. Usuwano także powalone drzewa, śmieci oraz padłe zwierzęta. Wszystkie te działania były niezwykle istotne z punktu widzenia nadchodzącego lata. Służby miejskie dołożyły wszelkich starań, aby letni wypoczynek Warszawiaków nad Wisłą był bezpieczny (o plażach nad Wisłą czytaj tu).

Do zadań związanych z powodzią, a realizowanych przez Zarząd Mienia Miasta Stołecznego Warszawy, należało również wykonanie pomiarów śladów wielkiej wody oraz pomiarów wysokości korony wałów. Oba zamówienia zostały zlecone wykonawcom zewnętrznym w trybie zapytania cenowego. Pomiar śladu wielkiej wody przeprowadza firma RENER. Drugie zamówienie realizowane jest przez Politechnikę Warszawską.
Pomiar śladów wielkiej wody polega na odnalezieniu w terenie pozostałości świadczących o dotarciu wody do danego poziomu, w jak najkrótszym czasie od przejścia fali wezbraniowej. Obserwacjami objęte zostały oba brzegi Wisły. Odcinki, na których wykonano pomiary to: km 501,00 – 528,90 na prawym oraz km 493,80 – 524,80 na lewym brzegu. Gdy są już zlokalizowane punkty pomiarowe, należy zmierzyć ich położenie wysokościowe. Mierzy się je w nawiązaniu do poziomu korony wałów. Celem takiego opracowania jest zebranie jak najdokładniejszych danych o przechodzącej przez Warszawę fali powodziowej. Przyczyni się to do lepszego modelowania przebiegu przyszłych powodzi na warszawskim odcinku Wisły.

Drugie z zamówień polega na pomiarze bezwzględnej wysokości korony wałów. Wykonywany jest on na obu brzegach Wisły warszawskiej, na odcinkach: km 501,00 – 528,90 na prawym oraz km 493,80 – 524,80 na lewym brzegu. Wyniki prac mają pomóc w ustaleniu faktycznego bezpieczeństwa mieszkańców w trakcie powodzi, oceny prawdopodobieństwa przelania się wód powodziowych przez wały przy określonych wartościach przepływów oraz możliwości bezpiecznego przeprowadzenia wód powodziowych przez miasto.

Oba powyższe zamówienia stanowią wstęp do dalszych prac nad zabezpieczeniem przeciwpowodziowym mieszkańców Stolicy. Pozwolą one precyzyjnie wyznaczyć wały, które należy modernizować, ale także dzięki dokładniejszemu modelowaniu określić jakie działania są konieczne do uzyskania optymalnego tempa spływu wód powodziowych. 

Kilka informacji o powodziach w maju i czerwcu 2010

Tegoroczne powodzie były wyjątkowe z wielu względów. Po pierwsze w znacznie większym stopniu dotknęły dorzecze Wisły niż Odry. Fale kulminacyjne były bardzo wysokie, ale też i bardzo długie. Czym było to spowodowane?

Po długiej i śnieżnej zimie stan wód powierzchniowych jak i podziemnych bardzo długo utrzymywał się na wysokim poziomie. Na taką sytuację hydrologiczną nałożyły się długotrwałe i obfite opady w pierwszej połowie maja. Nie mając gdzie wsiąkać, ze względu na ograniczoną retencję, woda dość szybko gromadziła się w dolinach rzecznych powodując powstawanie fali powodziowej. Długi okres opadowy oraz nadmierny rozwój roślinności w międzywalu przyczyni się ponadto do powstania długiej fali. Dodatkowo wydłużenie utrzymywania się wysokich stanów wód spowodowane było dopływem z rozlewisk utworzonych w wyniku przerwania wałów.

Ze względu na rozkład opadów przy powstawaniu obu fal powodziowych bardziej narażone były obszary Karpackie. Dużo więcej wody spadło na tereny dorzecza Wisły. Charakter powodzi na tych obszarach jest  ponadto bardziej dynamiczny ze względu na duże spadki koryta. Przyczyniło się to do większych strat w dorzeczu Wisły w odniesieniu do dorzecza Odry.